<title_newspaper=”Trybuna Ludu”> 
<title_article=”Wewnątrzpartyjna gospodarka”> 
<author_1=”I. Węgrowicz”>
<author_2=””> 
<language=”pl”> 
<style=”press”>
<year="1954">
<month="2">
<date=”1954-02-02”>
<period=”d”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Poprzednie kierownictwo KP nie zaprzątało sobie zbytnio głowy sprawami partyjnej ewidencji. Nie analizowano miesięcznych ankiet statystycznych sporządzanych przez sekretarzy partyjnych organizacji, nie konfrontowano — np. przy wyjazdach instruktorów w teren — stanu faktycznego poszczególnych organizacji ze stanem liczbowym wykazanym w ankiecie. Co gorsza, sekretarze partyjnych organizacji, nie otrzymując ze strony KP żadnych w tej
dziedzinie instrukcji ani wskazówek, nie wiedzieli często jak prowadzić u siebie partyjną ewidencje, w jaki sposób dokonać formalności ,,wymeldowania” względnie „zameldowania” w swej organizacji członka czy kandydata partii. I jeszcze jedno: stosunek KP do akt personalnych członków powiatowej organizacji daleki był od wymogów partyjnej czujności: swobodny wgląd w ewidencję miał każdy pracownik KP, karty ewidencyjne umieszczone w otwartych regałach dostępne były dla każdego, przypadkowego nawet interesanta KP, a wraz z aktami niezabezpieczone leżały w szufladach partyjne legitymacje.
Podobny bezład panował i na innych odcinkach gospodarki wewnątrzpartyjnej KP.
I tak np. wbrew wyraźnym poleceniom uchwały KC naszej partii, KP w Mławie nie uporządkował na swym terenie sprawy tzw. „żelaznych kandydatów”. Do tej chwili jest ich 129, co stanowi jedną trzecią ogółu kandydatów w powiecie.
I jeszcze jedna uwaga: połowa tych „żelaznych kandydatów” — to towarzysze których staż kandydacki trwał już ni mniej ni więcej tylko czwarty, piąty, a nawet i szósty rok.
Nielepiej przedstawia się sprawa zatwierdzania przez egzekutywę KP uchwał podstawowych organizacji partyjnych o przyjęciu do partii nowych kandydatów. Tow. Lichowicz, aktywista ZMP-owski ze wsi Gradzanowo w gm. Radzanów, został przez swą podstawową organizację przyjęty na kandydata partii w dniu 27 lutego 1952 r. Zatwierdzanie przez egzekutywę KP trwało tak długo, że tow. Lichowicz odwołał się listownie do Komitetu Wojewódzkiego w Warszawie. I dopiero na skutek interwencji KW egzekutywa Komitetu Powiatowego zatwierdziła (po upływie przeszło roku!) uchwałę podstawowej organizacji o przyjęciu tow. Lichowicza do partii.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language> 
</author_2> 
</author_1> 
</title_article> 
</title_newspaper>
